澳门名字的由来

ที่มาของคำว่า "เอ้าเหมิน"  (มาเก๊า)

姚毅/ ช.ศรีงิ้วราย

澳(ào)门(mén)是(shì)位(wèi)于(yú)中(zhōng)国(guó)南(nán)海(hǎi)之(zhī)滨(bīn)，珠(zhū)江(jiāng)口(kǒu)西(xī)侧(cè)的(de)一(yí)个(ge)半(bàn)岛(dǎo)。范(fàn)围(wéi)包(bāo)括(kuò)澳(ào)门(mén)半(bàn)岛(dǎo)，凼(dàng)仔(zǎi)岛(dǎo)和(hé)路(lù)环(huán)岛(dǎo)，总(zǒng)面(miàn)积(jī)23.5平(píng)方(fāng)公(gōng)里(lǐ)（1994年(nián)底(dǐ)统(tǒng)计(jì)数(shù)字(zì)），人(rén)口(kǒu) 45万(wàn)以(yǐ)上(shàng)。

其(qí)实(shí)，澳(ào)门(mén)的(de)正(zhèng)名(míng)叫(jiào)“蚝(háo)镜(jìng)澳(ào)”或(huò)“蚝(háo)镜(jìng)”，“澳(ào)门(mén)只(zhǐ)是(shì)它(tā)的(de)别(bié)名(míng)”。

澳(ào)门(mén)古(gǔ)称(chēng)“蚝(háo)镜(jìng)澳(ào)”，那(nà)是(shì)因(yīn)为(wéi)澳(ào)门(mén)位(wèi)于(yú)咸(xián)淡(dàn)水(shuǐ)交(jiāo)汇(huì)处(chù)，盛(shèng)产(chǎn)牡(mǔ)蛎(lì)，牡(mǔ)蛎(lì)就(jiù)是(shì)“蚝(háo)”。牡(mǔ)蛎(lì)外(wài)殻(què)有(yǒu)的(de)地(dì)方(fāng)很(hěn)平(píng)滑(huá)，像(xiàng)镜(jìng)一(yí)样(yàng)，故(gù)称(chēng)“蚝(háo)镜(jìng)”。

为(wèi)什(shén)么(me)现(xiàn)在(zài)又(yòu)叫(jiào)“澳(ào)门(mén)”呢(ne)？据(jù)说(shuō)“蚝(háo)镜(jìng)澳(ào)”南(nán)面(miàn)海(hǎi)上(shàng)有(yǒu)4个(gè)小(xiǎo)岛(dǎo)，右(yòu)边(bian)是(shì)小(xiǎo)横(héng)琴(qín)，大(dà)横(héng)琴(qín)岛(dǎo)；左(zuǒ)边(bian)是(shì)凼(dàng)仔(zǎi)岛(dǎo)和(hé)路(lù)环(huán)岛(dǎo)，纵(zòng)横(héng)交(jiāo)错(cuò)，像(xiàng)一(yí)个(ge) “十(shí)”字(zì)，好(hǎo)像(xiàng)一(yí)个(ge) “十(shí)字(zì)门(mén)”，所(suǒ)以(yǐ)就(jiù)叫(jiào)“澳(ào)门(mén)”。

“เอ้าเหมิน” (มาเก๊า) ตั้งอยู่ ณ ริมฝั่งทะเลจีนใต้ของคาบสมุทรด้านตะวันตกปากน้ำจูเจียง บริเวณของที่ตั้งจะรวมทั้งคาบสมุทรเอ้าเหมิน (มาเก๊า) เกาะตั้งไจ่กับเกาะลู่หวน มีเนื้อที่ทั้งหมด 23.5 ตารางกิโลเมตร (สถิติของปลายปี 1994) มีประชากรกว่า 450,000 คน

จริงๆ  แล้ว  “เอ้าเหมิน”  (มาเก๊า)  สมัยโบราณมีชื่อว่า  “เหา  จิ้ง  เอ้า”  นั่นเป็นเพราะว่า  “เอ้าเหมิน”  ตั้งอยู่ตรงเส้นบรรจบระหว่างน้ำเค็มกับน้ำจืดพอดี  ซึ่งมีหอยนางรมชุกชุมที่สุด  เปลือกหอยนางรมบางแห่งขึ้นเงาเหมือนเงากระจก จึงเรียกว่า “เหา จิ้ง” (กระจกหอยนางรม) 

แต่เหตุใด  ปัจจุบันจึงมาเรียกว่า  “เอ้าเหมิน” เล่า    เล่ากันว่า  ในทะเลด้านใต้ของ  “เหา  จิ้ง  เอ้า”  มีเกาะเล็กๆ อยู่ 4 เกาะ  ทางด้านขวามีเกาะเสี่ยวเหิงฉิน (เกาะขิมน้อย)  กับเกาะต้าเหิงฉิน (เกาะขิมใหญ่)  ส่วนด้านซ้ายมีเกาะตั้งไจ่ กับ เกาะลู่หวน  ตั้งสลับคาบเกี่ยวเป็นรูปกากบาท (+)  คล้ายกับทางสี่แยก  จึงเรียกว่า “เอ้าเหมิน”

不(bú)过(guò)，我(wǒ)们(men)泰(tài)国(guó)人(rén)向(xiàng)来(lái)称(chēng)“澳(ào)门(mén)”为(wéi)“马(mǎ)高(gāo)”，这(zhè)是(shì)因(yīn)为(wéi)葡(pú)萄(táo)牙(yá)人(rén)初(chū)到(dào)澳(ào)门(mén)时(shí)，停(tíng)靠(kào)船(chuán)只(zhī)的(de)地(dì)方(fāng)有(yǒu)一(yī)座(zuò)“马(mǎ)阁(gé)庙(miào)”，传(chuán)说(shuō)是(shì)为(wéi)纪(jì)念(niàn)保(bǎo)护(hù)航(háng)海(hǎi)者(zhě)的(de)守(shǒu)护(hù)女(nǚ)神(shén)“妈(mā)祖(zǔ)”的(de)，葡(pú)萄(táo)牙(yá)人(rén)便(biàn)以(yǐ)为(wéi)“妈(mā)阁(gé)庙(miào)”就(jiù)是(shì)“澳(ào)门(mén)”，由(yóu)于(yú)外(wài)国(guó)人(rén)讲(jiǎng)粤(yuè)语(yǔ)的(de)语(yǔ)音(yīn)不(bú)准(zhǔn)确(què)，把(bǎ)“妈(mā)阁(gé)”音(yīn)发(fā)成(chéng)“马(mǎ)高(gāo)”，后(hòu)来(lái)“马(mǎ)高(gāo)”就(jiù)成(chéng)了(le)“澳(ào)门(mén)”的(de)别(bié)名(míng)了(le)。

แต่คนไทยเราจะรู้จัก  “เอ้าเหมิน”  ในภาษาไทยว่า  “มาเก๊า”  มาตลอด  นั่นก็เป็นเพราะว่า  ชาวโปรตุเกสที่เดินทางมา  “เอ้าเหมิน”  ในช่วงแรก  จุดที่จอดทอดสมอเรือมี  “ศาลเจ้ามาโกะ”  ตั้งอยู่  เล่ากันว่าเป็นศาลเจ้าแม่มาโกะ  ที่ตั้งขึ้นไว้เป็นศาลอนุสรณ์ของเทพธิดาผู้คอยปกป้องอารักขาชาวเรือที่ผ่านไปมา  ชาวโปรตุเกสจึงสำคัญผิดว่า  “ศาลเจ้ามาโกะ”  คือ  “เอ้าเหมิน”  แต่พูดสำเนียงภาษากวางตุ้งเพี้ยนไป  คำ  “มาโกะ”  ก็เลยกลายเป็น  “มาเก๊า”  ดังนั้น “มาโกะ” จึงกลายเป็นอีกชื่อหนึ่งของ “มาเก๊า” ในเวลาต่อมา